KUYTU YOKLUK

                                         Odam

Gümüş kanatlı kelebeğin düşüdür
Gecenin gördüğü,
Sekip giden yıldız taylarının ardından
Yatağını unutmuş suların özgürlüğü desem,
Alevin ortasından geçip gitsem;

Külün biriktiği yerden
Ölülerini kaldırsam çocukların,
Savaşın acılarını sarsam;

Güz rüzgârlarına ağlayışlarını saran
Evlerin pencereleri,
Boş avlularda uçup konan
Kuş sürüleri;

Uzaklar mı desem
Sıyırıp sırtından çıkardığı gömleğin kokusudur,
Geceleri burnunu gömüp uyuduğum
Nergis kokuları;

Kanayandan gelincikler büyüten
O umarsız gözler,
Kara sürgünlerini budayıp
Uzak topraklarda kök salarken
Yürek titrer, ürkektir el, ayak;
Karışıp gitti renkler
Yaralarını kuytu bir yerde
Sardığın akşamlarda.

ASIM ÖZTÜRK

  8.11.2017

   8923

                                                                                       

Yazarın Tüm Yazıları

Benzer Yazılar