Aylin Özer-Serçe Baladı   


            Hep çocuk kalmak isteyen Aylin'den Serçe imgesine serçelerin ortalama ömrü kırkyıl kadar bir özlem aşk ve kadın dokunuşu. Serçeler gibi göçmen olmayan yerleşen sorgulayan ama güzelleşmekten asla umut kesmeyen vir balad. Kitap aforizma cümlelerle başlıyor. Ve her şiir de bir epigraf denemesi gibi farklı birçok şairden, yazardan alıntılar var.Biçimsel olarak balad örneklemesi olmasa da içerik olarak tekerleme-masal ritimleri ,kişileri işleyiş açısından çok güzel bir balad örneği kitap.

            Toplumsal konulara olan duyarlılığını ve isyanını masal karakterlerinin de yardımıyla şiirine kasmadan akıcı duruşu net cümlelerle işleyebilmiş..Herşey rağmen eğlenebilen bir tarafı var hem kitabın ve Aylin'in.

Kitap Adem'den- Uzama felsefiyi eğlenceli bir şekilde şiirin içine koyuyor.Ve kadın ve çocuk haklarına dikkat çekmek için yergiler içinde ilerliyor.Düşünsel-eleştirel ,yer yer karamizah ve buna rağmen çocuk, masal içiçe şarkılar söylüyor.

"uyuyan güzele gittim,

uyuyan bir devi uyandırıp.

dev çıkıp masaldan dağa kaçtı.

güzel,kaldı şiirde saçlarını uzatıp.

karemella sepeti polyanna kelimelere jimnastik öğretiyordu" ("o piti piti" sayfa 15)

            Kitap boyunca çocukluğumuzdan bildiğimiz ve bir çok kuşağın hayatında yer almış masal kahramanları ,tekerlemeler bir yeniden yazımla karşımıza çıkıyor.Yetişkinlerin hep çocuk kalan yönlerine bir hediye gibi o kahramanları şiirlerinde masalların çizgilerini ve zamanlarını kaldırarak karşılaştırıyor.Ve yazgılarını değiştiriyor.Bunu yaparken ince bir eleştiriyle beraber, bir masalda herşey olabilir ve herkes mantık hatalarını görmek yerine o masalla inanmayı bilsin istiyor.Eski uzun kış geceleri ,elektronik eşyalar bizi kuşatmadan öncesi var.

"ayet belliyorum mısraları.

günahlarını kanatlarına asmış bir melek,

şeytana papucunu ters giydirmiş bir çocuk,

köşe başlarını tutan küçük kadınlar kadar ağır,

toplum edebiyatı kadar sağır!

ençok kaça gider bir çocuğun bedeni?

sahi şair!

kaça satılır bu şiir?"(ucuz şiir sayfa 26)"hiç başlatmış mıdır kendisini?"

            Rilke 'nin dizesiyle başlıyor şiir.İlk günahtan başlayarak,kafası karışık meleklere, oradan edebiyat ortamına, şaire ve şiire varana değin her şeye değiniyor şiirinde.Ve şiir bu eleştiri yükünü kaldırabilmiş.Üzerine sayfalar dolusu yazılabilecek konuları, kendine has tarzıyla biraraya getirebilmiş.Aslında aynı kulvarda ve sayfalarda bir araya gelmeyen toplumsal yaraları tıpkı kahramanlarını paralel evrenler arası kapıları aralayarak bir meydanda topladığı gibi toplayarak bir arada gösterebiliyor.

"Anne beni hayattan koru.Amin!"cümlesyle son buluyor kitap.Evet anne beni hayattan koru.Ben sıramı saldım!!