Ramis Dara yönetim ve editörlüğündeki AKATALPA’nı 319. sayısı okurla buluştu. Sayının açılışında Salih Mercanoğlu, Mehmet Akif Tutumlu ve Gültekin Tezcan’ın şiirleri yer alırken; devamında şiirin güncel meselelerini tartışan deneme ve eleştiri yazıları dikkat çekiyor. Süreyya Şahin’in “Ve Şair Tanrı’yı Boğdu” başlıklı yazısı, şiirin kutsal ile kurduğu ilişkiyi sorgulayan metniyle öne çıkarken; Hasan Efe “Şiir, Şair…
İki aylık edebiyat ve kültür dergisi SarmalÇevrim, Temmuz-Ağustos 2026 tarihli 52. sayısını Türk edebiyatının önemli yayınlarından biri olan Dönemeç dergisine ayırdı. Bursa’da Ocak-Şubat 2018’den bu yana yayımlanan derginin sahipliğini SUUS Kitap adına Bülent Elitok, Genel Yayın Yönetmenliğini ise Duran Aydın yürütüyor. Mart 1976 ile Mayıs 1988 yılları arasında 92 sayı yayımlanan ve “İzmir’den edebiyatımıza ses…
Lokman Kurucu’nun OKB56 Yayınları’ndan çıkan son şiir kitabı Nihil’de, şair öncelikle boşluk ve hiçlik kavramlarını sorgular. Boşluk; yokluk, hiçlik temeline dayanır. Sartre, hiçliğin varlığını, bilincin boşluk olduğu düşüncesiyle ortaya koyar. İnsan hiçlikle özünden ayrılmıştır. Boşluk eksikliği; anlamlandırmaya çalışılan yaşama kendi ritmini katan görev başında “sessizlik” ortamıdır. ‘Üç’ başlıklı şiirde, boşluktaki kişiyi-kişileri görürüz. Anlatıcı doktor Nihil’in…
Lokman Kurucu’nun son kitabı Nihil*, zonklayan çağrışımlarla öne çıkıyor. Birbiriyle ilintili, inişli çıkışlı, mutsuzluğa yazgılı, zincirleme çağrışımlar bunlar… Yenik, yıkık, ikircikli, anlamsız ve yapayalnız!.. Sözüm ona varoluş savaşlarıyla geçiyor Nihil’in yaşamı. Oysa pamuk ipliğine bağlı tüm ilişkisi, koptu kopacak!.. Yer yer bir başkası kılığında içses yerine geçse de boşuna. Sesini duyana aşk olsun. Durumu açıklığa…
bütün gün arayıp dururdun bulamazdın o eksik şeyi çekmecelerini karıştırırdın ruhunun kötünün her renginde ruhunun halıları kaldırırdın gökyüzü kadar yalnızlık eski defterleri açardın denenmiş birkaç ölüm ve boşlukta bir dize: “içindeki boşluğun içine kadar git!” gide gide günler hüzne birikir yığılırdın dar bir kapının önüne “aç” derdi Nihil titrerdi etin düşerdin gölgeden oysa olmaya yakışırdın…
Gonca Dolu, ara sıra şiirine uğradığım bir şair. Son kitabı Kendini Ona Kat’ın* izdüşümüne yansıyan gerçekliğe bakılırsa, derin kırılmalara yol açan kişisel bir bozgunu şiirle açıklıyor gibi. Ne ki aşk kaynaklı o bozgun onun şiire dönük tutumunda giderek evcilleşmiş görünüyor. Buna acıyla akran hüzün ortaklığı da diyebiliriz. İşte, bu durumda düşünsel ve duygusal çıngılar birbirini…
Nazım Hikmet mi Attila İlhan mı? Biraz kafa açalım mı sizinle? Nazım Hikmet şiiri aşk, arzu, beden bağlamında tamamen heteroseksüeldir. “Normal” olanın sınırları içindedir. Arzusu disiplinlidir, taşmaz. Erkeklik çatlamaz, cinsiyet dağılmaz. Organizedir. Gözümden bir şey kaçmamışsa bu konuda pürüzsüzdür. Bu bir eleştiri değil tespittir. Attila İlhan’da durumlar farklıdır. Stabil bir erkeklik yoktur onda; çatlar. Cinsiyet…
Çok uzun zamandır, okuru “kaybolan” şiirin ve yetim kalan şairin koma fişini çekmek isteyen edebiyat dünyası, onu bir den bire öldürmek yerine görmezlikten gelerek sessiz bir ölüme terk etmeyi tercih etmişe benziyor. Ne de olsa şiir edebiyatın ilk göz ağrısı ve şairler bu işin ilk öğretmenleri. Vefa borcundan olsa gerek konuşturmasalar da nefes almasına izin…
Ramis Dara yönetim ve editörlüğünde, aylık şiir ve eleştiri dergisi Akatalpa, Mayıs 2026 tarihli 317. sayısıyla edebiyat dünyasındaki yerini bir kez daha güçlü biçimde hatırlatıyor. Şiirin farklı damarlarını bir araya getiren dergi, bu sayısında hem lirik hem deneysel şiirlere, hem de şiirin düşünsel arka planını irdeleyen yazılara yer ayırıyor. Ramazan Teknikel, Cihan Taşan, Sevil Avşar,…
İnsan ölür. Bu yeni değil. Ama herkes, kendi ölümüne ilk kez inanır. Yazmak tam burada başlar. İnsan, öleceğini anladığı gün kalmak ister. Herkes taş dikmez. Herkes çocuk bırakmaz. Herkes bir şehir kuramaz. Ama herkes bir cümle yazabilir. Ve bazen bir cümle, bir şehirden daha uzun yaşar. Yazmak, zamana karşı açılmış bir davadır. Kaybedileceği baştan bilinen…
