Müslüm Yücel (1969) şiirin aykırı arkadaşı oldu hep. Şiirini bir yeraltı ırmağı gibi akıtırken bireysel, toplumsal araştırmalara girişti. Edebiyatta Ölüm ve İntihar adlı araştırma inceleme kitabına dönüp dönüp baktığım çok oldu. Kürtlerde Ölüm ve İntihar kitabı da öyle, insana sataşan bir çalışma. Şiirlerindeki bireysel derinliğin, toplumsal ve tarihsel yüzleşmelerin dayanağı da yaptığı bu çalışmalar olmuş….
Dinamik bir ruhun ve imgeselliğin eseri olan Kahramanlık Komedyası, yaban duyarlıkları belirginleştirmesiyle anti-kahraman nitelikli barbar bir senfoni özelliği taşıyor. Şimdi, “dinamik bir ruh” nedir, hakeza “dinamik bir imgesellik” deyince neyi anlamak gerekmektedir, “yaban duyarlıkların” bileşenleri neleri içermektedir, “anti-kahraman nitelikli şiir” hangi anlama gelmektedir, “barbar bir senfoni özelliği” dediğimizde, müziksel niteliği haiz epik bir dekorasyonu, bir…
Suriye paramparça Ukrayna’yı Rusların önüne attı kodamanlar Filistin’de soykırım Lübnan’da vahşet Rojava’da devrimi kemiriyor fareler ben zevk denizinde bir karınca bir elimle kulağımı kaşırken izliyorum olan biteni Bana haritalardan gösterebilir misiniz yıkılmayı hak etmemiş bir devlet Orta Doğu’da atılan düğüm Orta Doğu’da çözülecek çok fazla insan ölecek ama çok fazla insan ölmüyor mu zaten…
Ulrike Meinhof’a Fail-i meşhur: suni dengesi kaymış aryan birlikleri Sırtına saplı bir bıçak kadar cinayetinden muaf Sebepler küçükten büyüğe hizalandıkça gölgesinde devletin Sonuçlar gizli arşiv dosyalarında tecrit altında Yargılayanların yargılanacağı tarihsel hesaplaşmanın ön günlerinde Hükmün açıklanması geri bırakılsın değil yazılsın karar gerekçesiyle Ve okunsun halkın tedirgin bakışlarını diktiği o sahnenin önünde Boynuna dolanan…
Hislerini duysa birileri Fırtınalar durulurdu belki Kendini sevdi İlk kez bu kadar Zamanı durduruşunu Fenerin ışığın kırılmalarını seyretti Ayaz tutmuştu kirpikleri Laciverdin beyazı taşıdığını hissetti Kabuğunun kıvrımlarını çevirdi Zamanın elleri Şenlenmedi hiç bir şey Nöbetçi çaprazında Göğün akıyla Tavşan izini karıştırdı zağar Bu kez saban tavladı Ekim tadını 1996 KIRIKLARELİ
Anne ve babasını savaşta kaybeden çocuklar Güneşe bakıp gülümseyecekler bir gün Yüzlerindeki yaraya inat Kocası bırakıp gitmiş o kadın da toplayacak yollardan gözlerini getirip aynalardakı boşluklara atacak Biliyorum, çıkacak duvardaki bu fotoğraftan Canı sıkılan martılar bir gün Denize doğru uçacaklar O zaman bir evim olacak benim de ve mutfaktan başlayacağım unutmaya seni Önce yağı unutacağım…
Yorgun değilim ama üzgünüm biraz kalmadı bir kırk beş yılım daha yaşayacak atlara su verdim, toprağı çapaladım bir ırmak büyüyecek benim olmadığım yerde bir kısrak kuşlara uçmayı öğretecek Sakallarım beyazladı azaldı kadınlara duyduğum ilgi sevişmemeye alıştım, artık aklımı alıp götürmüyor başımdan trenlerin ardından baktım vapurları kıskandım ve atlayıp uçağa aldım soluğumu adadan Şiir yazmak için…
1965-2020 yılları arasında dünyamızdan gelip gecen Remzi Gürkan, aykırı bir yazar. İdeolojik yanıyla uslanmaz bir anarşist! Daha da önemlisi düzeyli bir entelektüel. Yaşadığı süre içinde bir şeyleri tersine çevirmeye çalışmış aykırı bakışıyla. Kara Mecmua, A-Politika, Anarşist Gazete, Efendisizler gibi dergilerle kendi bloğunda geleceği önceleyen yazılar yazmış kılı kırk yararak. Bilinenden çok bilinmeyeni, görünenden çok görünmeyeni…
dudakların ve milyonlarca tohumun ötesinde uçan halının ve bir kakûlün, günahların ötesinde ifrit olmaların ve can çekişmenin ötesinde pembe, kara, kapkara gözlüklerin atgözlüklerinin, geçmişin, şimdinin ve geleceğin, anımsamanın ve unutmanın kötü hisseden bir kalbin ötesinde gerçeğin ve hakikatin kendine dönüp seksek oynadığı bir ruh; ke
önce kuşlar terk etmişti beni sonra uyku hep daha derinlere inen imge duvarlara yapışan beyaz leke sularda ışıldayan ay dökülmüştü nehre hatırlıyorum sonra, gözkapaklarımda vızıldayan arılar güz güllerinden bir zaman yarattılar içime sonra, kül oldum savrulgan bir ısırgan otu arasında kaldığım bu kerpiç salon bu ıslak zemin sırtımda, bir kaplumbağa tanrım sol ayağımda kırık bir…
