Çocuk sevinçleri taşıyorum içimde çığlık çığlık. Vuruldukça çoğalıyor sesim Bu yüzden bir kaba sığamayışım Her şey olup bitmeden bağırışım Mutsuzluğum bu yüzden Suratım bu yüzden asık Bir çocuk boyunda tüm gerildiğim çarmıhlar Hiç çıkmadım oyun bahçelerinden Gizil bir mahpusun güncelerine dönüştü tanıklıklarım Duvara çizikler atıp duran Her hakkı saklı bir kitapmış avuçlarımda sıkıca yumduğum Her…
Büyük bir sessizlikle örtüyorum üzerimi duyulmuyor zamanın çanları ne Mirabella’dan bir üvertür Macaristan gazinosunda ne söyleyemediğim gerçekler ne de belimde bir nagant tabanca bir göl gibi üzeri sonbahar yapraklarıyla kaplanmış ne de bir kuğu zarifliğiyle geçmişte kalan günler ne benzediğim biri var yeryüzünde ne de gecenin koynunda resmim ne elimde açmış heybetli bir çiçek ne…
Islat kanatlarını Taze çim açar bir günlük saçaklarında Alev bombalarından kurtulursa ihanetin yumruğu inmeden bereketli topraklara Yetişirsen eğer Herkes giderse hiç kimse kalmazsa ; Hafızasını yitirirse seni doğuran ana Bir daha görmesen bile yüzünü Bir kalkan gibi üstüne eğildiğin En sevdiğin Sevilmesi gereken ne varsa Sula kanatlarını tutuşturduklarında Gün senin Bildiğin dilleri unut Yürektir İhtiyacın…
Gülçin Sahilli ile OKB56 yayınlarından çıkan son kitabı “Porselen Bebek” üzerine söyleştik HİCRAN ASLAN H.A; Benim okuduğum ilk kitabınız. Ve daha ilk sayfada dille ilişkiniz beni çarptı. Bu kitabın çok daha ses getirmesini ve konuşulmasını isterdim bir okuyucu olarak. Önceki şiir kitaplarınızın üzerine kattığınız ya da eksiltiğiniz neler var porselen Bebek’te? Neler söylemek istersiniz kitap…
Hüseyin Köse’nin beş yıl aradan sonra bir araya getirdiği Sonuna Yetiştiğim Şarkılar’ı yaşadığımız zamanların bilincinde biriken “bastırılmış sesler”in bazen açık açık bazen gizliden çağıldayan kaynaklarından sesleniyor. Gecikilmiş sevinçlerin yarattığı düş kırıklıkları, yarım kalmışlıkların kanayan anıları, eksilen şeylerin bilinçte olağan sınırlarından taşarak “yokluğun izi”ni kalıcı kıldığı gerçek yaşam ağrıları… Kendini her koşulda umudu ve barışı diri…
Fazıl Hüsnü Dağlarca, ünlü Çocuk ve Allah şiirinin bir yerinde şöyle der: “Çocuklar korkunç Allah’ım Elleri, yüzleri, saçları Uyurlar bütün gece Yok sana ihtiyaçları Çocuklar korkunç Allah’ım, Bebek yaparlar haçları. Aşina değiller hatıramıza Severken aynı ağaçları.” Öyle ya da böyle, çocuk başına korkunç bir boşluğun, sürekli düşme halini anlatan canhıraş bir kopuşun, dünya cehennemiyle…
İlk öykü kitabı Klaros etiketiyle çıkan Nazmi Kutluer’le samimi bir konuşma gerçekleştirdik. İpi Bırakıyorum’un arka planını öğrenmek ve Kutluer’i yakından tanımak isteyenler için bu söyleşiyi okumalarını öneriyoruz… Konuşan: Nazmi Kutluer Konuşturan: Cemil Koray Özgen C. K. Ö.: İlk öykü kitabınız İpi Bırakıyorum elinize geçtiğinde neler hissettiniz? İpi Bırakıyorum’un öykücüsü, hayatın iğne deliğinden geçmiş, mücadeleci yazar…
Bize Gerçeği Anlat Söylenmemiş şeyler var!Söylendiğine inandığın şeyler!Yeterince söylenmeyen şeyler var!Çok fazla söylendiğine inandığın şeyler! Kalbini deş! O delikten çarşılara, caddelere, sokaklara, köylere, tarlalara bak!Bize sabahın beşlerinde uykuyu, rüyayı ve rüzgarı delerek köle taşıyan çirkin otobüsleri,bok kokan minibüsleri, metroları, taksileri…Kölelerin açılmamış gözlerini, henüz oluşmamış burunlarını,bakır ellerini, kireç ayaklarını, demir kafalarını anlat, hadi! Balyoz gibi vur…
Politik olanla kişisel olanı iç içe geçirerek kendine özgü bir şiir dili kuran Ömer Burçin Özkişi’nin yeni kitabı Anakronik İhtimaller Okb56 Yayınevi etiketiyle okurla buluşuyor. Şairin bugüne kadar yayımlanan dördüncü şiir kitabı olan Anakronik İhtimaller, bireysel çöküşle politik dağılmanın, bedenle coğrafyanın, travmayla sınıf bilincinin, zamansız isyanlarla kişisel hesaplaşmaların şiirsel bellekten süzülen bir toplamı gibi okunabilir….
Latife Tekin’in Sevgili Arsız Ölüm ve Berci Kristine Çöp Masalları romanları ilk basıldığı zaman, solun hedefi olmuş çok eleştiri almış anlatımındaki farklılığı ile birçok tartışmalara neden olmuştu. Yoksulluğu ve kent içinde yaşayan yoksulları anlattığı bu romanlar, anlatımı ile o dönem sol edebiyatçıların pek de karşılaşmadığı ya da okumadığı bir dil kullanması, kurması nedeniyle gerçekçiliğe başka…
